สิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. สร้างและบริจาคให้ ในปี
พ. ศ. 2538 เพื่อใช้เป็นสถานที่จัดแสดงศิลปหัตถกรรม พื้นบ้านจาก 4 ภาคของไทย. คือ
ภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคใต้ และภาคอีสาน... ประกอบด้วยเรือนไทย ....จำนวน 21 หลัง
บนเนื้อที่ 25 ไร่ สร้างตามแบบสถาปัตยกรรมท้องถิ่นทั้ง 4 ภาค. ต่อมาในปี พ.ศ. 2542
หมู่บ้านศิลปาชีพฯได้ตกแต่งภูมิทัศน์ใหม่ทั้งหมดโดยเน้นให้มีความสอดคล้องกับสภาพ
แวดลอ้มของแต่ละภาคอย่างสวยงาม
องค์ประกอบของหมุ่บ้านศิลปาชีพ
...........เรือนไทย
สร้างด้วยไม้สัก และไม้แดง แบ่งเป็น 4 ภาค.. ซึ่งมีเอกลักษณ์โดดเด่นที่มีความแตกต่างกันทั้งทางด้านภูมิประเทศ ภูมิอากาศ ศาสนา. ความเชื่อและคตินิยมพื้นบ้านทำให้เห็นความแตกต่างของสถาปัตยกรรมของแต่ละภาคอย่างชัดเจน
.........- หมู่บ้านภาคกลาง ประกอบด้วย เรือนไทย
4 หลัง
.........- หมู่บ้านภาคเหนือ ประกอบด้วย เรือนไทย
4 หลัง ยุ้งข้าว 1 หลัง และศาลา 1หลัง
.........- หมู่บ้านภาคใต้ ประกอบด้วย เรือนไทย
3 หลัง
.........- หมู่บ้านภาคอีสาน ประกอบด้วย เรือนไทย
4 หลัง ยุ้งข้าว 1หลัง... และศาลากลางบ้าน 1 หลัง
......... นอกจากนี้
ภายในหมู่บ้านศิลปาชีพฯ .ยังมีสิ่งก่อสร้างในรูปแบบของสถาปัตยกรรมไทย อีก จำนวนหนึ่ง คือ ซุ้มประตูทางเข้าของแต่ละภาค จำนวน 4 ซุ้ม เรือนสุขา
4 เรือน และซุ้มขายเครื่องดื่มและของว่าง 4 ซุ้มและซุ้มขายของที่ระลึกที่บริเวณหมู่บ้านภาค
เหนือ
..........เวทีกลางน้ำ
(ลานแสดงกลางน้ำ) เป็นเวทีถาวร มีพื้นที่ 800 ตารางเมตร.. ยกระดับเป็น 2 ชั้น โดยชั้นบนจัดเป็นเวทีการแสดง ด้านล่างสามารถจัดงานเลี้ยงได้ตั้งแต่
50-220 คน (แบบนั่งโต๊ะ) ..หากต้องการจัดการแสดงที่มีผู้แสดงจำนวนมาก... ก็สามารถใช้เวทีทั้ง
2 ชั้นจัดแสดงได้.. โดยสามารถจุนักแสดงได้มากกว่า
200 คน... ในคราวเดียวกันฉากของเวที จะเป็นหมูบ้านภาคใต้ .......ซึ่งเมื่อจัดแสดงแล้วจะมีความสวยงามอย่างยิ่งโดยไม่ต้องตกแต่งสิ่งใดเพิ่มเติมอีก
..........หอแสดง เป็นอาคารปรับอากาศขนาดความจุ
350 ที่นั่ง. เป็นที่แสดงศิลปะพื้นบ้านของไทย ...สามารถใช้เป็นที่ฉายสไลด์มัลติวิชั่นได้
หรืออาจจัดประชุม ...( THEATERSTYLE แบบสนามกีฬา ) ได้
ภูมิทัศน์
..........ภูมิทัศน์ภายในหมู่บ้านศิลปาชีพฯ ได้รับการตกแต่งใหม่ทั้งหมด
โดยออกแบบ และ
จัดแต่งให้ตรงกับสภาพแวดล้อมของแต่ละภาค เช่น ภาคเหนือจะมีน้ำตก เนินเขา ส่วนภาค
อีสานก็จะเป็นเนินสูง นอกจากนี้ยังปลูกพันธุ์ไม้ประจำแต่ละภาค ทั้งไม้ยืนต้น
ไม้พุ่มไม้ดอกไม้ประดับ และพืชผักสวนครัว หรือแม้กระทั่งนาข้าว ดังนั้น หมู่บ้านศิลปาชีพฯ.
จึงขึ้นชื่อได้ว่าเป็นแหล่งรวมพรรณไม้จากทุกภาคทั่วประเทศไทย
การจัดบ้านภาคเหนือ
วิถีชีวิตความเป็นอยู่
.ภายในเรือนไทยทั้ง 4 ภาค ......นอกจากจะแสดงถึงสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกันแล้ว ภายในเรือนไทยแต่ละเรือนยังได้มีการตกแต่งด้วนสิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเรือน.. ที่จำเป็นในชีวิตประจำวัน อุปกรณ์ในการกินอยู่ เครื่องมือเครื่องใช้ในการทำมาหากิน เช่น เครื่องมือดักสัตว์ รวมถึงภูมิปัญญาชาวบ้าน สิ่งของที่แสดงถึงความเชื่อของคนท้องถิ่น .......ซึ่งของทุกชิ้นอยู่ในสภาพที่พร้อมใช้งานและตกแต่งเสมือนมีคนอาศัยอยู่ในเรือนนั้นจริง โดยนักท่องเที่ยวสามารถจับต้องและของใช้ของทุกชิ้นได้
การจัดบ้านภาคกลาง
สาธิตหัตถกรรมพื้นบ้าน
..........นอกเหนือจากความโดดเด่นในเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมแล้ว
ภายใต้ถุนเรือนของ
แต่ละหมู่บ้าน ..จะมีการสาธิตการแสดงงานหัตกรรมพื้นบ้านประจำภาคต่าง
ๆ... เช่น ภาค
เหนือ สาธิตการทอผ้าลายตีนจก การแกะสลักไม้ การวาดร่ม ภาคอีสาน สาธิตการทอผ้าไหม
การจักสาน การเขียนลายหม้อบ้านเชียง ภาคกลาง มีการสาธิตการประดิษฐ์หัวโขน การปั้น
ตุ๊กตาชาววัง การตีมีด ตีดาบ และภาคใต้ มีการสาธิตการแกะหนังตะลุง การเขียนผ้าบาติก
การสานเสื่อกระจูด ซึ่งจัดให้มีเป็นประจำทุกวันระหว่าง 08.30 - 17.00 น.
